لطایفی در سلوک

سهروردی افزون بر کتب فلسفی، رسائلی در قالب داستان دارد که حقایق حکمی و عرفانی را در آن روزها به‌صورت تمثیلی یا رمزی بیان کرده است که در عین حلاوت و جذابیت، روانی و روشنی خاص در بیان مضامین داشته و ازاین‌رو برام عموم مفید است. از جملۀ این رسائل تمثیلی و داستانی، رسالۀ «لغت موران» است که شیخ اشراق در آن، در دوازده فصل نکات و حقایق سلوکی را در قالب تمثیل‌های جذاب و با قلم زیبا و گیرا نگاشته است. این رساله با همۀ کوتاهی‌اش نکات بسیار ناب سلوکی را در خود جای داده است و به حقیقت می شود آن را به‌عنوان اولین رسالۀ سلوکی برای عموم معرفی کرد. استاد آیت‌الله یزدان‌پناه در شرح بر این رساله تلاش کرده است که یک دوره حقایق سلوکی را به زبان ساده برای عموم فرهیختگان بیان کند تا از نکاتی که سالک از همان آغاز باید بداند، دریغ نشود. از سویی، همت استاد بر آن بوده است که سطربه‌سطر این رساله شرح گویایی پیدا کند؛ به‌گونه‌ای که مخاطب بتواند با خود رساله که به قلم پارسی قدیم نگاشته شده، ارتباط برقرار کند.